Gallery

ทำบุญขึ้นบล็อคใหม่ครับ

อย่างที่จั่วหัวไว้นั่นแหละ อิอิ ในที่สุดก็ตกแต่งและจัดบ้านเสร็จ(บล็อค) จริงๆยังไม่ค่อยพอใจเท่าไร แต่เอาฟะ แค่นี้ก่อนละกัน (จริงๆ อยากใส่เพลงได้ด้วยนะเนี่ย แต่ทำไม่เป็น ใครทราบช่วยบอกที อิอิ ได้คืบยังจะเอาศอกซะอีก)

เอาล่ะ เชิญแขกเหรื่อมาร่วมทำบุญบ้านหน่อย แขกเหรื่อก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็เหล่าคาแรคเตอร์จาก คอมมิคของผมเรื่อง Fatal Sweetheart ที่เคยลงตีพิมพ์ในหนังสือ SEED! และเป็นตัวละครจากเวอร์ชั่นเรื่องยาวที่กำลังเขียนอยู่ มาร่วมกันฉลองทำบุญบ้านผมเสียหน่อย ดูวุ่นวายแฮะ แต่ก็สนุกดี (นานๆจะเขียนทีขอแปะให้คุ้มหน่อย)

เอ้า ขอเชิญท่านประธานตัดริบบิ้นได้แล้ว เอ้าดื่ม...... เหอๆๆ

---------------------------


ผมเริ่มเขียนการ์ตูนตั้งแต่จำความได้มาก็ตั้งแต่สมัย ป.1 ตัวแรกที่เขียนเลยก็ โดเรมอน เนี่ยละ (มีคนเคยบอกว่า ตัวการ์ตูนประเภทโดเรมอน โปเกมอนเนี่ยเขียนง่ายโดยเฉพาะพิคาจู ตรงกันข้าม ตัวพวกเนี่ยจังหวะโค้ง จังหวะเส้นนี่ยากเอาเรื่องเหมือนกัน เหอๆๆ) ก็เขียนด้วยดินสอกับปากกาลูกลื่นล่ะ

ต่อมาเมื่อผมอยู่ ป.2- .3 การเข้ามาของการ์ตูนเรื่อง กัปตันซึบาสะ (สมัยที่ฉายช่อง 5 ตอน 4 โมง 30 นั้นใช้ชื่อเรื่องว่า เจ้าหนูสิงห์นักเตะ)ทำให้ผมคลั่งมาก เรียกได้ว่าตอนนั้นเข้าทีมฟุตบอล เพียงเพื่ออยากจะใส่เสื้อเบอร์ 10 เหมือนซึบาสะ และได้ชู้ตลูก ไดรฟ์ชู้ต แบบซึบาสะก็เท่านั้นเอง และนั่นเอง ผมก็ได้ลองหัดเขียนซึบาสะดู และก็เขียนได้จนไม่ต้องดูแบบได้ด้วย นั่นเรียกได้ว่า เป็นภาพคน ภาพแรกในชีวิตผมเลย

*ความดังของซึบาสะตอนนั้น ขนาดมีหนังสือการ์ตูน และข้าวเกรียบคาลบี้ ก็ยังมีภาพจากเรื่อง กัปตันซึบาสะ พิมพ์ลงบนซองเลย แถมมีหลายแบบด้วย ปัจจุบัน ช่อง 9 และ ยูบีซี ได้นำมาฉายอีกครั้ง

.4- .6 จากการเข้ามาของการ์ตูนยอดนิยมตลอดกาลอย่างเซนต์ เซย่า และดราก้อนบอล ทำให้สไตล์งานเริ่มเปลี่ยนไปอีกครั้ง ผมเริ่มเขียนตัวคนมากขึ้น และประกอบกับ 2 เรื่องนี้ผมชอบมาก โดยเฉพาะเซนต์ เซย่า ที่ผมคลั่งเป็นพิเศษ ถึงขั้นต้องหาเพลงการ์ตูนเรื่องนี้มาฟัง ช่วงนั้นก็ได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่เป็นหนังสือสอนเขียนการ์ตูนที่ คนเขียนการ์ตูนรุ่นผมรึบางคนเขาบอกว่า ใช้จริงไม่เห็นได้หรอก ซึ่งสำหรับผมแล้ว ผมได้เรียนรู้วิธีสร้างคาแรคเตอร์ , สตอรีบอร์ดรึการเขียนเนม , ความต่อเนื่อง , การลากเล้นที่ถูกวิธีและได้เส้นที่สวย แม้แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆ ที่บางคนเห็นว่าไม่สำคัญอย่างคำพูดติดปาก ผมรู้จักจีเพนเป็นครั้งแรกจากหนังสือเล่มนี้ล่ะ หนังสือเล่มนี้ชื่อว่า เรียนเขียนการ์ตูนกับโทริยาม่า อากิระ ครับ (ปัจจุบันมีพิมพ์ลิขสิทธิ์แล้วของ สยามอินเตอร์ และก็ผมไม่ได้ค่าโฆษณาอะไรจากหนังสือเล่มนี้หรอก เหอๆ เพราะผมเองก็ได้อ่านมาตั้งแต่สมัยที่วิบูลย์กิจ เอามาพิมพ์แล้วละ)

ช่วงนั้นเองก็มีเพื่อนผมคนหนึ่งเห็นว่าผมวาดรูปได้ ก็เลยมาจ้างให้ผมวาดเซย่าให้เขาเป็นหนังสือการ์ตูนเรื่องหนึ่ง (ประมาณว่าวาดใส่สมุดวาดเขียนแล้วก็ขายเค้าไป)เล่มละ 100 บาท แล้วหลังจากนั้นเพื่อนผมคนนี้ก็มาให้ผมเขียนตลอด (จะมีใครเชื่อผมไหมเนี่ย)

และก็อันนี้ก็เป็นเรื่องออริจินัลของผมเอง (ที่ใช้คำนี้เพราะเป็นการ์ตูนที่ผมเอาจุดที่ดีของการ์ตูนแต่ละเรื่องที่ผมชอบ มารวมกัน และเขียนเล่าเรื่องในแบบของผมเอง) เขียนใส่สมุดวาดเขียน ทำปกทำอะไรเองเลย แต่กว่าจะเขียนจบนี่นานมาก เพราะใช้เวลาช่วงปิดเทอมและหลังเลิกเรียนรอรับน้องสาวผมกลับบ้านเขียน เล่ม 1 ขายไปแล้ว ก็เหลือเล่มที่ผมเอามาให้ดูเนี่ยแหละ (เพราะยังเขียนไม่เสร็จเลยอดเลย 100 บาท) ชื่อเรื่อง Sonic dragon'sadventure ครับ

*Sonic dragon'sadventure

จากนั้นผมก็ได้อ่านไทยคอมมิคและหนังสือเล่มนี้เอง ที่เป็นตัวจุดประกายให้ผมอยากเป็นนักเขียนการ์ตูนอีกครั้ง จึงได้ฝึกวาดรูปและตอนนั้น พ่อผมเห็นผมชอบทางนี้ก็เลยให้ไปเรียนศิลปะเพิ่มเติม และนี่ก็เป็นออริจินัลอีกเรื่องที่ผมส่งไปไทยคอมมิคและได้ลงตีพิมพ์ไปแล้ว ชื่อเรื่อง สงครามเทพอสูร (ส่งงานตอน ม.3 แก้งานตอนม.4 ได้ตีพิมพ์ตอนม.6 อิอิ)

*สงครามเทพอสูร

ต่อมาผมก็ได้ส่งการ์ตูนอีกเรื่องแต่ไม่ผ่านครับ แหะๆ

*โปรดติดตามตอนต่อไปครับ *

--------------------------






edit @ 2005/11/29 00:45:23
edit @ 2005/11/29 00:54:40