หลังจากไม่ได้อัพมานาน (รึเปล่า) ก็ได้หาเรื่องมาอัพอีก จริงๆแล้ว เคยคิดที่อยากจะทำบล็อคสอนเขียนการ์ตูนเหมือนกัน แต่ผมคงไม่ถึงระดับขนาดที่ว่าสอนให้คนทุกคนในที่นี้ให้สามารถเข้าใจได้ตรงกันได้ ส่วนตัวแล้วก็ทำงานพิเศษเป็นครูสอนเขียนการ์ตูนอยู่ก็จริง แต่ถ้าผมสอนแล้ว ก็อยากให้ทุกคนที่ผมสอนเข้าใจ ถ้าเขาไม่เข้าใจผมก็จะเกิดอาการงุงิอยู่เล็กน้อย ก็เลยไม่สอน(ตรงๆ)ดีกว่า แต่จะเป็นการพูดถึงสิ่งที่ผมเคยฝึก เคยหัดและลองทำดูมาตั้งแต่เด็กๆ ยัน ปัจจุบันละกันครับ

(และก็บางที ก็จะพูดถึงงานเก่าและใหม่ของผมบ้างสลับคละเคล้ากันไปเพราะยังไงจุดประสงค์ของการเขียนบล็อคที่ผมวางไว้ตั้งแต่แรกก็คือ ต้องการจะบันทึกอะไรบางอย่างที่สำคัญๆ ในชีวิตผมลงไป เพื่อที่จะได้เป็นสิ่งเตือนความจำหรือระลึกถึงสิ่งที่เคยทำมาแล้ว เผื่อเกิดอะไรขึ้นกับผม หรือ ผมลืมน่ะครับ)

ซึ่งตอนเด็กๆ ประมาณช่วง ป.5- ป.6 ได้เคยอ่านหนังสือการ์ตูนเล่มหนึ่งที่ชื่อว่า "มาเรียนเขียนการ์ตูนกับ โทริยาม่า อากิระ"(สมัยที่อ่านตอนนั้นเป็นของสำนักพิมพ์ วิบูลย์กิจครับ ต่อมาหมึกจีนก็เอามาพิมพ์ต่อ และผมก็ทำมันหายทั้ง 2 เล่มเลย เวรกรรม)

หนังสือเล่มนี้ ได้จุดประกายอะไรให้ผมหลายๆอย่าง ถึงแม้ว่า เขาจะไม่สอนเรื่อง อนาโตมี หรือ การเขียนสัดส่วนร่างกายคนโดยละเอียดก็ตาม แต่จะสอนเรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่ที่เป็นเรื่องสำคัญ และสามารถปฏิบัติได้ง่ายๆ ซึ่งต่อไปผมจะกล่าวอ้างอิงจากสิ่งที่หนังสือเล่มนี้ได้บอกกับผมละกัน

***ปัจจุบัน หนังสือเล่มนี้ ได้มีฉบับลิขสิทธิ์แล้ว เป็นของสำนักพิมพ์ สยามอินเตอร์คอมมิคน่ะครับ ลองไปหาดูนะครับ ตามชื่อเรื่องที่บอกนะครับ

ทีนี้เข้าเรื่องตามหัวข้อล่ะครับ

กว่าจะมาเป็นกายกับเจนนี่

ผมไม่ทราบว่า คนที่เคยเขียนการ์ตูน รึเป็นนักเขียนอาชีพอยู่แล้ว รึคนที่กำลังจะหัดเขามีหลักในการออกแบบคาแรคเตอร์อย่างไร (อันนี้จะพูดถึงแค่ลักษณะภายนอก จะไม่พูดถึงนิสัยใจคอ) สำหรับผมแล้ว ทุกอย่างมันต้องมีต้นแบบแรกสุดทางความคิดของเราครับ เริ่มจาก เจนนี่ละกัน กว่าจะมาเป็นเจนนี่ ตัวละครใน Fatal Sweetheart และเป็นตัวการ์ตูนที่อยู่บน Theme blog ของผม ต้นแบบแรกสุดของเจนนี่ เป็นแบบนี้ครับ

อาจจะตกใจเล็กน้อย สำหรับต้นแบบแรกของเจนนี่ ว่าเธอช่างดูล่ำอะไรขนาดนี้ เหอๆ จริงๆแล้วตัวเจนนี่กับกาย ไม่ได้เป็นตัวละครที่จะเอามาใช้ในเรื่อง Fatal Sweetheart นี่หรอกครับ จะเอาไปใช้กับการ์ตูนอีกเรื่องหนึ่ง อิมเมจแรกที่คิดไว้ว่า เป็นผู้หญิงที่มีวิชาต่อสู้แถมมีพลังมหาศาล และก็ดูหน้าตาน่ารักสักหน่อย (แต่ช่วงนั้น กำลังหัดเขียนผู้หญิงอยู่ครับ สำหรับตัวต้นแบบนี้เลยอาจดูแปลกๆ สักหน่อย)

นี่คืออิมเมจแรกของเจนนี่ในความคิดของผมครับ แต่พอมาดูๆแล้ว ผมอยากจะปรับตัวละครตัวนี้อีกที เพราะยังไม่ค่อยโอเคกับทรงผม และคาแรคเตอร์ภายนอกสักเท่าไรเลย ลองเปลี่ยนทรงผมและปรับหน้าตาให้น่ารักขึ้น เลยออกมาแบบนี้

นี่คือแบบที่ 2 ของเจนนี่ที่ผมลองปรับทรงผม กับหน้าตาดู ซึ่งผลที่ได้ก็คือเธอดูหวานขึ้น น่ารักขึ้น แต่อยากให้เธอดูห้าวกว่านี้นิดหนึ่ง ดูเป็นนักสู้มากกว่านี้ เพราะเธอยังดูเรียบร้อยไปในความคิดผม ผมลองปรับแบบสเก็ตซ์ดูอีกครั้ง ผลที่ออกมาเป็นแบบนี้

นี่คือเจนนี่ในแบบที่ 3 ของผม (ซึ่งเริ่มใกล้เคียงกับแบบที่ใช้จริงล่ะ)จากการ สเก็ตช์มาหลายๆครั้งจนได้แบบนี้ แบบนี้เป็นแบบที่ผมพอใจที่สุด ดูเป็นนักสู้ขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน เจนนี่เองก็ต้องมีความน่ารัก สดใส ในแบบที่เด็กสาวทั่วไปน่าจะมีอีกด้วย

เป็นตัวที่เขียนยากเหมือนกัน ประกอบกับที่ว่า ช่วงนั้น ผมยังเขียนผู้หญิงไม่ค่อยเก่ง เส้นเธอเลยดูยังไม่ค่อยเสถียรสักเท่าไร สังเกตได้ จาก ตอนที่ 1 และ 2 ที่เคยลงตีพิมพ์ใน SEED!และ COSMIC ได้ครับ

ส่วนอันนี้ เป็นต้นแบบของกายครับ

กาย ก็เป็นตัวละครที่ผมจะเขียนในอีกเรื่องหนึ่งเหมือนกัน เดิมที จะให้เป็นคน 2 บุคลิก คือตอนใส่แว่นจะเป็นเด็กเรียน ท่าทางเรียบร้อย ดูธรรมดาๆ ไม่สู้คน แต่เมื่อแว่นหลุดจากตัวเขา รึเขาถอดแว่นเมื่อไร เขาจะกลายเป็นอีกคนหนึ่ง ที่ดุร้ายเลือดเย็น ชอบการวิวาทไปทั่ว

พอมาอยู่ในเรื่อง Fatal Sweetheart ทรงผมของ กาย อยากให้ดูธรรมดาสักนิด เพราะส่วนใหญ่ตัวเอกที่ผมเขียน ทรงผมชอบชี้ๆตั้งๆ แบบนี้ขึ้นมาทุกที ไม่รู้เป็นอะไร แก้ไม่หายด้วย (ทุกวันนี้ก็ยังแก้ไม่หาย) และเพิ่มอะไรบางอย่างที่ให้ดูเป็นเอกลักษณ์ของกายและคนอื่นสามารถจดจำได้ง่ายลงไป ผลออกมาเป็นแบบนี้ครับ

กายในรูปนี้เริ่มใกล้เคียงกับแบบที่ใช้จริงล่ะ อาจดูเด็กไปสักนิด พลาสเตอร์ที่แปะจมูกของกายก็ทำให้มันดูเป็นคนลุยๆดี (เอามาจากสมัยที่ผมยังเรียน ม.ปลายมีเพื่อนผมคนนึงมันชอบแปะพลาสเตอร์ทั้งๆที่มันไม่ได้เป็นแผลอะไร ผมดูก็เออ มันก็ดูเท่ดีนะ) โดยรวมๆ ชอบลักษณะทั้งหมด ผมโอเคกับมันแล้วล่ะ (แต่ตอนเขียนจริงก็ยังไม่เข้าที่อีกล่ะ เฮ้อ)

กายกับเจนนี่ใน Fatal Sweetheart มีที่มาจากการสเก็ตช์แบบมาหลายรอบเหมือนกันกว่าจะได้ออกมาเหนื่อยทีเดียว แต่ก็สนุกดี

แถมท้ายอีกนิด เกี่ยวกับ นายแว่น เพื่อนของกายในเรื่อง Fatal Sweetheart จริงๆ แล้วมาจากร่างต้นแบบในตอนที่สวมแว่นของนายกายฉบับต้นแบบนั่นแหละครับ อิอิ (ตัวเดียวออกเอามาใช้เป็นตัวเอกก็ได้ ตัวประกอบก็ดี เหอๆ ประหยัดดีจริงๆ )

จริงๆ แล้ว หลักในการออกแบบตัวละคร ถ้าให้พูดถึงรายละเอียดปลีกย่อยแล้วมันอาจจะต้องพูดกันอีกเยอะ แต่จากที่ โทริยาม่า อากิระ ได้สอนไว้ ทำให้คุณสามารถออกแบบตัวละครง่ายๆ ได้หลายตัวเลยล่ะครับ (อ่านจากขวาไปซ้ายนะครับ อ่านแบบญี่ปุ่นน่ะ แหะๆ)

ขั้นตอนนี้ หลังจากที่คุณสามารถคิดตัวต้นแบบได้แล้ว ก็เริ่มละเลงเลยครับ เช่น ลองเอามาเปลี่ยนตาบ้าง เปลี่ยนเสื้อผ้าบ้าง เปลี่ยนทรงผมบ้าง ฯลฯ ถ้าไม่พอใจก็เอาที่คุณใส่มาทั้งหมดมารวมกันซะเลย ดังตัวอย่างของ อ. โทริยาม่า ที่ผมยกมาอ้างอิงข้างบนนะครับ (ซึ่งบทเรียนที่สอนนี้ผมก็เอามาใช้ประจำตอนเริ่มเขียนสมัย ป.5-ป.6 ง่ายและดูสนุกดีด้วยครับ)

อย่างที่ อ.โทริยาม่าบอกว่า การ์ตูนนั้นถ้าให้ติดโอเวอร์นิดๆจะดีครับ เพราะการ์ตูนมันสนุกตรงอะไรที่มันดูเว่อร์นิดๆเนี่ยแหละ

เบื้องหลังของกายกับเจนนี่ และคาแรคเตอร์ทุกตัวที่ผมคิดก็คิดก็เกิดมาด้วยประการละฉะนี้แล

***บางครั้ง ตัวการ์ตูนที่เราคิดมาได้ในครั้งแรกทีเดียวเลย อาจจะดีกว่า ตัวที่เราเอามาปรับก็ได้ อันนี้ก็ต้องแล้วแต่วิจารณญาณและเซนส์ทางด้านนี้ของแต่ละคนด้วยล่ะครับ ศิลปะไม่มีคำว่าถูกผิด มีแต่ว่าทำแล้วดีขึ้นรึเปล่า ใช่รึเปล่า เท่านั้นครับ

-----------------------------

งานคอมมิคมาเก็ตครั้งที่ 2 ดูคึกคักดีครับ แทบจะไม่ค่อยได้ซื้องานใครเลย เนื่องจากทุนทรัพย์ขาดช่วงกะทันหันครับ เศร้า...